عَلاماتٍ : اخلاصُ الْعَمَلِ ، وَقِصَرُ الأمَلِ ، وَاغتِنامُ المَهْلِ ؛ پرهيزكار سه ويژگى دارد : اخلاص در عمل ، كوتاهى آرزو و بهره گرفتن از فرصت‌ها » . « 1 » جابربن عبدالله انصارى مىگويد : در بصره در ركاب اميرالمؤمنين عليه السلام بودم ، پس از پيكار با جنگ افروزان ( طلحه و زبير و عايشه ) ، به ما سركشى كرد و پرسيد : دربارهء چه صحبت مىكرديد ؟ گفتم : در مذمّت دنيا . فرمود : چرا دنيا را نكوهش مىكنيد ؟ بعد حضرت مقدارى از دنيا فرمود : « الدُّنيا مَنْزِلُ صِدْقٍ لِمَنْ صَدَقَها ، وَ مَسْكَنُ عافِيَةٍ لِمَنْ فَهِمَ عَنها ، وَدارُ غِنىً لِمَنْ تَزَوَّدَ مِنْها ، فيها مَسْجِدُ أنْبياءِ اللَّهِ ، وَ مَهْبِطُ وَحْيِهِ ، و مُصَلّى مَلائِكَتهِ ، وَ مَسْكَنُ أَحِبّائِهِ ، و مَتْجَرُ أَوْليائِهِ ، اكتَسَبوا فيها الرَّحْمَةَ و رَبِحوامِنْها الجَنَّةَ ، فَمَنْ ذا يَذُمُّ الدُّنيا يا جابرُ ؛ دنيا براى آنها كه درست باشند منزل راستين است ، و براى آنها كه درست دركش كنند جاى عافيت و سلامت ، و براى آنان كه از آن توشه گيرند خانهء توانگرى ، سجده گاه پيامبران ، فرودگاه وحى الهى ، نمازخانهء فرشتگان ، مسكن دوستان خدا و بازار تجارت اولياى اوست كه در اين بازار ، رحمت بدست آوردند و سود بهشت را بردند . جابر ! چه كسى دنيا را مذمّت مىكند ؟ » « 2 » سپس امام عليه السلام ادامه داد و به جابر فرمود : اينك همراه من بيا . جابر مىگويد : همراه آن حضرت تا گورستان رفتم ، آنجا بانگ بر آورد : « يا اهْلَ التُرْبَةِ وَ يا اهْلَ الْغُرْبَةِ أمّا المَنازِلُ فَقَدْ سُكِنَتْ ، وَ أمّا المَواريثُ فَقَدْ قُسِمَت وَامَّا الأزْواجُ فَقَدْ نُكِحْنَ . هذا خَبَرُ ما عِنْدنا ، فَما خَبَرُما عِنْدَكُمْ ؟ . . . لَوْ أُذِنَ لِلْقَومِ فى الكلامِ ، لَقالوا : انّا وَجَدنا خَيْرَالزّادِ التَّقْوَى ؛ اى خاك نشينان ، اى دورافتادگان ، بعد از شما خانه‌هايتان را اشغال نموده و اموالتان را قسمت كردند و زنهايتان را به شوهر زنى گرفتند . اين خبرى است كه ما داريم ، شما چه خبر داريد ؟ آنگاه اندكى سكوت كرد و سر برداشته و فرمود : قسم به آنكه آسمان را برافراشته و زمين را گسترده اگر اينان اجازهء سخن گفتن داشتند ، مىگفتند : ما دريافتيم كه بهترين توشه ، تقواست » . « 3 »

--> ( 1 ) ميزان الحكمه ، مادّهء « تقوا » . ( 2 ) بحارالانوار ، ج 7 ، ص 100 . ( 3 ) همان مدرك ، ص 101 .